دنیا
عا قبت از در این کــــهنه سرا باید رفت
ز کــــــجا آمــده ام و به کـــجا باید رفت
به در خانه ی عیسی نفســـی با تعـــجیل
دردمــــندیم به امـــید شـــــــفا باید رفـت
تا به صـــحرای فنــا با تن خاکی نرویـم
همره خــــــضر پی آب بقا بـــاید رفـت
خبراز باطن ما می دهد آن پاک صــغیر
پیش این آینه غیـــــــــــب نما باید رفــت
پی خورشید زمن ذره صفت رقص کنان
باد و صد شوق از این دیر فنا باید رفت
این سرایی که سرادارنکرده است قبـــول
خیمه بیرون زن ازاین خیمه سرابایدرفت
قفس تن چو شـــــکستند بدین طایر روح
به هوای سر کویـــــــش به هوا باید رفت
زتو پــــــــیدا شده و در تو فنا می گردیم
ز خدا آمده و سوی خــــــــــدا باید رفت...
